એક એવી વ્યથા, જો સારી તો સોના નો તાર,
જો નરસી તો સમજો બગડ્યો માનવ-અવતાર.
શુષ્ક માનવી ને મન તો જાણે એક શુષ્ક કહાની,
પણ કેમ કહુ કે શું મઝા છે એને જ વાગોળવાની.
માનવી માને કે ન માને પણ એ નહી ભુલાવાની,
નથી એ રેતનું લખાણ કે પાણી આવ્યે ભુસાવાની.
તો રહો સજાણ ને સજાગ, ને બનાવો એને જ ગુરૂ,
તો સુણે સમો કે કંડારી ને કરી તમે નવી કેડી શરૂ.
ચાહે લાખ મથામણ કર તુ ઓ વામન ઇન્સાન,
ખબર હોવા છતા તુ શું કામ થાય છે પરેશાન.
---------------------------------------------- J A X
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો