વેદના

રાત પડી ને તારી યાદ આવી, 

આંખો ને તો જાણે ઉંઘ ભુલાવી,

હૈયા ને તો જાણે આભે ઝુલાવી, 

સ્નેહ સરવાણી ની કુંપળ વાવી,

તારી પાછળ તો જાત જલાવી,

શું મોહક તે પ્રેમ-રીત નીભાવી,

ક્યારેક હસાવી ક્યારેક રડાવી,

તે જ તો વફાદારી શીખડાવી,

 ના માને મન કે તુ સ્વર્ગ સીધાવી,

તુ ગઈ હૈયાને વહેતુ ઝરણૂ બનાવી.

---------------------------------  J A X   

ખોવાયુ છે.

હરીફાઇ ના યુગમાં શાંત મન પણ ડહોળાયુ છે.

ચળકતી આ ધુળમાં માણસનું જમીર ખોવાયુ છે. 

કાળ ના ચક્ર માં બધાએ કંઈ ને કંઈ ગુમાવ્યુ છે.

પામર પ્રીતની રીતમાં લાગણીનું સેતુ ખોવાયુ છે.

શીક્ષણની ભીંસ માં મારુ બાળપણ હણાયું છે.

વીકાસની આ દોડ માં આપણાપણું ખોવાયુ છે.

પૈસાની લાલસામાં મારુ યૌવન કોહવાયું છે.

શહેર ની આ ભીડમાં કોઇ અત્તીઅંગત ખોવાયુ છે.

ગઢપણ પણ આજ સમય ના ચાકડે ચડાવાયુ છે.

જીંદગીની આ અંતવીહીન દોડ્માં કંઈ ખોવાયુ છે.

-------------------------------------------------  J A X.

યાચના

ધન્ય છુ હું જે પામ્યો અવતાર મનુષ્ય,

ને પામ્યો એક સુખદ દીર્ધાયુ આયુષ્ય.

ભલે જતો નહી મંદીર તુજ નામ જપવા,

પણ તૈયાર છુ તુજ નામ ખાતર ખપવા.

અંતર મહી રોપ્યો તુજ નામક એક છોડ,

બસ હવે તો છે તુજ સંગ પ્રીતી ના કોડ.

મુજને મળી જીંદગી આ એ એક સ્વર્ગ તુલ્ય,

કરી ના શકુ બયાં શું છે આનુ મુજ મન મુલ્ય.  

જો ઘડ્યો હોત મને એકતારા નો એક તાર,

તો હું ગાજી શક્યો હોત તુજ નામ નો પોકાર.

ક્ષમા ચાહુ તુજ ચરણ પડી મારી સર્વ ગુસ્તાખીની,

આપ તુ મુજને સજા નથી લાયકાત મારી માફીની.
-------------------------------------------------- ------------J A X

શું છુ હું ?

મ્રુત્યુ મહીં જીવન રૂપી કણ છુ,

યુગો મહીં એક સુક્ષ્મ ક્ષણ છુ,

તરુણા યુવાની ને હું અર્પણ છુ.

મહાવ્રુક્ષ મહીં એક નાનુ પર્ણ છુ.  

કહો તો ઘણા માટે ઘરણ છુ.

અને લેણદાર નું ભરણ છુ.

દુન્યવી તત્વો નું હું દર્પણ છુ.

માન્વીય સ્નેહ ને સમર્પણ છુ

દુર્જનોને ચીત હું એક દુષણ છૂ.

પણ ધરણા નું એક પોષણ છુ. 

----------------------------- J A X

તુ હોવાનો અહેસાસ

તે જ તો છે આ દુનીયા ને મ્રુદુત્તા ઘરી,
માટે તો છે કયામત પણ સ્નેહ થી ભરી.

તુ જ તો છે યોગેશ્વર ને તુ જ તો છે યોગ,
તુ છે મારી એવો મનમાં છે અલ્પ સંયોગ.

તુ જ વ્હાલ નો દરીયો ને તુ જ મારી વેદના,
તુ જ મારી નફરત અને તુ જ મારી સંવેદના.

સુક્ષમદર્શક ય્રંત્ર થી પણ ન તુ થઈ દ્ર્શ્યમાન.
સત્ય સમુ અંજાન દ્રવ્ય જ તો છે મારુ સન્માન.

તારા હોવાને છે જે વહેમ એ જ છે કુદરત ની રહેમ,
બાકી તો શું આ જીવનામાં રૂપુ ચાંદી કે સોનું કે હેમ.
--------------------------------------------------- J A X

હકીકત

એક એવી વ્યથા, જો સારી તો સોના નો તાર,

જો નરસી તો સમજો બગડ્યો માનવ-અવતાર.

શુષ્ક માનવી ને મન તો જાણે એક શુષ્ક કહાની, 

પણ કેમ કહુ કે શું મઝા છે એને જ વાગોળવાની.

માનવી માને કે ન માને પણ એ નહી ભુલાવાની,

નથી એ રેતનું લખાણ કે પાણી આવ્યે ભુસાવાની.

તો રહો સજાણ ને સજાગ, ને બનાવો એને જ ગુરૂ,

તો સુણે સમો કે  કંડારી ને કરી તમે નવી કેડી શરૂ. 

ચાહે લાખ મથામણ કર તુ ઓ વામન ઇન્સાન,

ખબર હોવા છતા તુ શું કામ થાય છે પરેશાન. 

---------------------------------------------- J A X 

હૈયાવરાળ

મારી પ્રેમીકા તો છે દરીયા ને પેલે પાર,

તો યે હજી પણ હદય મારુ ચુકે છે ધબકાર.

જો તુ ચાહે છે કોઇ ને તારા આત્માની ઉંડાઇ થી,

તો તું પામીશ એને હંમેશ એકદમ કઠીનાઈ થી.

કોણે વ્યાખ્યુ કે જેના છે જુદા અન્ન એના જુદા મન,

આ કહેનારને જરૂર થઈ હોવી જોઇએ કોઇ અન-બન. 

આજકાલ ના આ તરંગી યુવાનો નો ક્ષણ-ભંગુર પ્યાર,

જાણે માંડી હોય હાટડી દીલ ના વેપાર ની ભર બજાર.

પ્રેમ ની યાચના અને સ્નેહ ના સુરો નો છે ખરો હકદાર તુ,

પણ ભુલથી પણ ના કરીશ એમાં બેવફાઈ ની ભરમાર તુ.

પ્રેમની ઊષ્મા તો જાણે છે  જીવન રુપી કાયા નો અનમોલ પ્રાણ.

જો એ ગયો હાથથી એક વાર તો સમજો મોત સન્મુખ મહાપ્રયાણ.

------------------------------------------------------------------------------ J A X

યાદ ની ફરીયાદ

તણાયો છુ તારી યાદો ના વહેણમાં,

તોયે હજી બોલુ છુ હું તારી તરફેણમાં.

શું અનેરી મઝા અને સઝા છે પ્રેમ માં સળગવાની,

ચાહે લાખો-કરોડો ખર્ચો પણ એ ફરી નહી મળવાની.

સ્નેહ ના તાંતણે બંધાયેલો મારા સ્વાસ નો સેતુ,

તુ હર-હમેંશ રહે ખુશ બસ એ એક જ મારો હેતુ.

કોણ કહે એમને કે આ તો મારો પ્યાર છે. નાદાન,

બાકી કેમ કહું કે તુ નથી મારા પ્યાર ની કદરદાન.

હશે કદાચ મારી લાગણી તારા એક સ્વપ્ન એક યાદ સમી,

કોઇ ચાહે કંઈ પણ કહે તો પણ આ આંખ ને ફક્ત તુ જ ગમી.

તુ ચાહ બની ને આંખમાં વસી અને અમી બની હોઠો પર નમી.

આજ પણ આ સમ્રાટ તારા પ્રેમ ખાતર બેઠો છે એક ફકીર બની.

-------------------------------------------------------------- J A X

તુ અને હું

એક તુ
એક હું


તુ અને હું
થયુ બહુ


હવે તો તુ મારી અને હું તારો.
આવ જીવીએ સાથે આ જન્મારો.


કાલ ની શી ખબર શું છે તકદીરમાં.
આવ આ પળો માણીએ પરમપ્રીતમાં.


શું થયુ જો આ અંગો ના મળે એકમેકમાં.
ચાહે ભલે ને હોય જુદાઇ વીધાતા ના લેખમાં.


આપણી કહાની તો છે પંખીઓ ના ગીતમાં.
ભલે ને થઈ જાઇએ ફના આ દુનીયાની રીતમાં.
------------------------------------------------ J A X

જીંદગી

તુ આવીને એક સપનુ બની,

જીંદગી મારી થોડી મીઠી બની.

તુ હતી તો હતી ખુદા ની રહેમ,

હવે તો જીવુ છુ એવો છે વહેમ.

ના માંગી હતી મે તને ખુદા પાસે,

હવે તો જીવન છે તારા જ આભાસે.

તુ હતી તો જીંદગી હતી આશા નું જંગલ,

હવે તો છે ખાલી તારી યાદો નું દલદલ.

ટુંક સમય નો જે મળ્યો તારો સાથ,

જે બની ગયો મારા જીવન નો સંગાથ. 

खुदाइ

वाह रे खुदा क्या मस्त है तेरी खुदाइ,

तु दे ना पाया कुछ ओर सीवा जुदाइ.

ए खुदा अगर तु होता मेरी जगाह,

तो तु मांगता मुजसे इसकी वजाह.

पर मे नही इतना बेगैरत

ये सुन के होगी तुजे हैरत

तु दे दर्द या तु जीतना भी कर जुल्म,

पर मेरे पास है गमो को पीने का इल्म.

आज तेरे ही सामने लेता हु शपथ, चाहे जींदगी कीतनी भी हो कमबक्त,

फीर भी हार न मान के जीते जी मर के भी जीऊंगा हर घडी हर वक्त.

શ્વાસ અને વીશ્વાસ

સ્વાસ અને વીશ્વાસ. 

બન્નેવ ખુબ જ ખાસ.

શ્વાસ નથી તો જીંદગી પૂરી.

વીશ્વાસ વીના જીંદગી અધુરી.

શ્વાસ ને વીશ્વાસ સીક્કા ની બે બાજુ.

બન્નેવ છે હીસ્સા.  જાણે એક તરાઝુ.

શ્વાસ તો છે જીંદગી નો પાયો.

વીના વીશ્વાસ શ્વાસ કરમાયો.

શું શ્વાસ અને શું વીશ્વાસ નો અનેરો આ સંવાદ.

પણ બન્ને વીના નથી આ ભવસાગર માં સ્વાદ.

પ્રેમ એટલે શું ?

બે આંખો ના અરમાનો ની અમી,

બે ધડકતા હેયા નો એક ધબકાર,

બે ઉર્મીઓ ની એક ચાહ,

બે તડપતા દીલો ની આહ,

બે આત્માઓ નું સ્નેહમીલન,

બે પ્યાસા નયનો ની પ્યાસ,

બે અલગ-અલગ કંઠ નો એક સુર,

બે શબ્દ ને એક થવાની તાલાવેલી,

કે પરમેશ્વર ની પરમ ક્રુપા ?

કે ખુદા ની અલગારી ખુદાઇ ?

કે જુદાઇ ને નોતરતી એક વ્યથા ?

કે પછી ઉતરવીહીન એક સવાલ ?

કે જીવતે જીવ મરવાની એક સજા ?

કે પછી અંતવીહીન એક અનંતગાથા ?